Start arrow Pożyteczne informacje arrow Czym się różni prawica i lewica?
Flesz-Fakty
Na tym świecie powodzenie odnoszą ci, którzy poszukują odpowiadających im warunków, a jeśli nie mogą ich znaleźć, stwarzają je sami. - George Bernard Shaw
Czym się różni prawica i lewica? PDF Drukuj E-mail
Oceny: 4 / 23
KiepskiBardzo dobry 
plusz.pl, niedziela, 05 lutego 2006   
Wydarzenia polityczne w Polsce powodują zawrót głowy. Lewica, prawica, partie chłopskie, centrolewica ... a wszyscy mówią prawie to samo. Jakie są więc różnice i w ogóle co oznacza ten podział? Dzisiaj natknąłem się na dość ciekawy artykuł Jacka Żakowskiego w "Polityce" nr z 4 lutego 2006. Poniżej cytuję jeden z ciekawszych fragmentów.
„…
Czym się różni prawica

Żeby odpowiedzieć, trzeba najpierw zapytać: skąd się bierze prawica? Dlaczego do jednych z nas trafiają prawicowe argumenty, programy i ideologie, a innych przekonują argumenty, programy i ideologie kojarzone z lewicą?
Na początku lat 60. jako jeden z pierwszych na to pytanie próbował odpowiedzieć amerykański psycholog Silvan Tomkins, twórca tak zwanych skryptów afektywnych. Z badań Tomkinsa, jego współpracowników kontynuatorów wynika, że preferencje ideologiczne są ściśle związane z charakterami czy osobowościami wyznawców. (…..)
Lewicowość to jego (Tomkinsa) zdaniem zespół przekonań i postaw, w których potrzeby i emocje człowieka są wartością najwyższą i autonomiczną. Prawicowość zaś to wiara, że człowiek nie jest wartością samoistną, że jest podporządkowany innym, wyższym wartościom, którym powinien służyć. Sprzyjać temu mają zewnętrznie narzucone normy, których przestrzeganie jest obowiązkiem każdego. W prawicowym, normatywnym myśleniu, sztywne, ustanowione normy są kluczowym warunkiem utrzymania społecznego ładu, bo ludzie z natury są moralnie słabi, egoistyczni, leniwi, źli, bierni i asekuranccy. W tej logice na straży norm gwarantujących odpowiedni porządek stoją państwowe systemy nadzoru i karania. Bez nich ład publiczny musi się załamać.
Według Tomkinsa prawicowość jest skutkiem pesymizmu i niewiary w człowieka, tak jak lewicowość wynika z optymistycznej wiary, że ludzie są z natury dobrzy. W wydaniu konserwatywnym – polityka prawicowa objawia się hamowaniem przez państwo egoizmów i indywidualnych, niskich aspiracji za pomocą prawa zmuszającego wszystkich do życia według wyznaczonych zasad. W wydaniu liberalnym – ten sam pesymizm wyraża się wiarą, że społeczna suma egoistycznych instynktów (np. dążenia do osobistego bogactwa i władzy) służy wspólnemu dobru. Różnice między prawicowym a lewicowym myśleniem najwyraźniej widać w logice walki z przestępczością. Prawica, która uważa, że ludzie są raczej źli, skupiają się raczej na surowym karaniu. Lewica, uważająca, że ludzie są wewnętrznie dobrzy, koncentruje się na socjalizacji i unikaniu pokus. Prawicowa kara ma przerażać, a lęk przed karą ma powstrzymywać przed łamaniem normy. Lewicowa kara ma służyć resocjalizacji i powrotowi do wspólnoty dobrych ludzi...."

(pełna treść artykułu dostępna jest w Polityce, nr 5/2006 z 4 lutego 2006.)

Zmieniony ( środa, 23 czerwca 2010 )
« wstecz   dalej »

Zobacz również: Sardynia, Luksemburg, Superk
© www.plusz.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.